Słowianie. Uroczystości i obrzędy

Jadwiga Teresa Papi

11,99 

Format: PDF
Liczba stron: 24
Data wydania: 2021
ISBN: 978-83-66315-94-5
Licencja: Plik

Opis

Jadwiga Teresa Papi, Słowianie. Uroczystości i obrzędy – ebook

Słowianie. Uroczystości i obrzędy autorstwa Jadwigi Teresy Papi to publikacja, która w przystępny sposób przybliża ogólną charakterystykę dawnych ludów słowiańskich: ich przymioty, specyficzne cechy charakteru, podejście do życia, organizację społeczną, a w głównej mierze wierzenia, tradycje, obyczaje, uroczystości i obrzędy.

Fragment

Religia Słowian w tych czasach, kiedy urządzenia mieli patriarchalne, była pogańska, powstała ze czci przyrody. Bóstwa jej były nieliczne; wszystkie plemiona uznawały jednego boga najwyższego, któremu w ważniejszych chwilach składali ofiary, nieśli modły, wzywali jego pomocy; dawali oni temu bóstwu wszechpotężnemu, panu świata całego, bogowi piorunów, światła, jasności, różne nazwy: Prowe, Perun, Radegast, Jesse, Światowid, Łado – są odmianami jednego i tego samego pojęcia wszechpotęgi bożej. Prócz tego boga, najpotężniejszego ze wszystkich, czcili jeszcze pomniejsze bóstwa, jak: Marzannę – boginię śmierci, Żywię – boginię żywota, Pochwista – boga wiatrów, Pogodę – boginię dni pięknych itd.; oddawali cześć słońcu i ziemi.

Ziemię przedstawiali sobie jako kobietę: na wiosnę – jako młodą dziewicę, latem – jako małżonkę słońca, jesienią jako wdowę w żałobie, na początku zimy – jako matkę słońca odradzającego się, w ciągu zimy – jako jędzę babę. Słońce, według Słowian, rodziło się w grudniu, z początkiem zimy, kiedy to dnie zaczynają być dłuższe, i przynosiło z sobą ziemi dary hojne; na wiosnę stawało się młodzieńcem i wyzwalało ziemię z pod władzy bóstwa ciemności; w lecie poślubiało ziemię, zwyciężało ostatecznie bóstwo ciemności i panowało nad światem wszechwładnie; z początkiem jesieni traciło siłę i władzę, nikło prawie z horyzontu i ukrywało się gdzieś na uboczu, we wnętrznościach jakiegoś potworu, jako złoto, brylant, albo perła.

Takie to pojęcia mieli w owych czasach Słowianie o wszechświecie; wierzyli jeszcze, że istnieją inne, podrzędne bóstwa, dobroczynne lub niegodziwe, które snują się po lasach, ukrywają w wodach, w ziemi, w drzewach; do takich należały u nich: biesy, złe duchy, baba jędza, czarownice, zmory pokrewne Marzannie, rusałki, dziewice wodne i obłoczne, wile – mieszkanki lasów itd. Ofiary składali najczęściej bogom na wzgórzach lub w gajach; w niektórych wszakże miejscowościach mieli wspaniałe świątynie, które świadczą, że sztuka budowania nie była im obca.

W Arkonie, na wyspie Rugii, leżącej na Morzu Bałtyckim, zamieszkałej przez plemiona słowiańskie, wznosiła się piękna świątynia z drzewa modrzewiowego, wzniesiona na cześć najwyższego boga, zwanego tam Światowidem, która licznych pielgrzymów ściągała z darami, do skarbca której, prócz zwykłej daniny, ile razy Rugianie zwyciężyli nieprzyjaciół, składali złoto i srebro, zdobyte na wrogu; trzystu rycerzy zbrojnych strzegło tej świątyni, ozdobioną ona była wewnątrz malowidłami i rzeźbą. W pośrodku świątyni stał bałwan, który wielkością przechodził wzrost ciała ludzkiego; miał on cztery głowy z czterema karkami – dwie głowy naprzód, dwie w tył patrzały.

W mieście Retrze wznosiła się wspaniała świątynia na cześć Radegasta, najwyższego boga Obotrytów; sklepienie wspierały słupy, utworzone z rogów zwierzęcych, wewnątrz stał posąg boga, na ścianach zaś były rzeźbione różne bóstwa, złotem i srebrem ozdobione. W mieście Szczecinie aż cztery były świątynie, z których jedna podziw Niemców budziła, tak piękne rzeźby stroiły jej ściany; rzeźby te wyobrażały postaci ludzi, ozdobione farbami – łudziły oko, że to żywe istoty.

Spis treści

  • Słowianie. Uroczystości i obrzędy 4
  • I. Słowianie 5
  • Charakter, obyczaje, urządzenia społeczne 5
  • Religia 9
  • II. Uroczystości i obrzędy 13
  • Święto Kupały (Według Starej Baśni Kraszewskiego) 13
  • Postrzyżyny (Ze Starej Baśni Kraszewskiego) 18
  • Pogrzeb pogański (Ze Starej Baśni Kraszewskiego) 20